Selecteer een pagina

Wat als....

Van de ene op de andere dag kon ik mijn arm niet meer optillen. En zo f*cking veel pijn. Ik wist meteen dat het een peesontsteking was en maakte een afspraak voor de maandag met de dokter voor de nodige medicatie. Ik had horrorverhalen gehoord en gelezen(!). Het kon wel maanden duren en erger. Ik uitte mijn verontrusting. “Nee”, zei zei, “als het zo acuut op komt zetten denk ik dat je met een paar dagen alweer redelijk pijnvrij bent.” Ik hoopte met alles in me dat ze gelijk had, maar ik kon het stemmetje niet tegenhouden: “WAT ALS ik er wel maanden last van hou? Ik ga op vakantie en oh jee, daar zit ik niet op te wachten en WAT ALS het toch iets anders is dan een peesontsteking?” Enfin….naast de pijn dus ook onrust die ik wel snel de kop indrukte. WAT ALS bestaat niet, je ziet het wel en vertrouw toch eens op het oordeel van iemand die er WEL verstand van heeft ipv je eigen waarheid weer te creëeren.  Lang verhaal wat korter: Op woensdagavond kon ik nog niks met de arm en bij het wakker worden donderdag kon ik mijn arm meer optillen en had ik minder pijn en zo ging het elke dag beter. De dokter had (uiteraard) gelijk en de onrust, hoe kort ook, was voor niks. Ik ben er dus nog niet om dat WAT ALS helemaal los te laten, maar ik heb wel zeker al dikke stappen gemaakt. Want:

Twan kwam een aantal weken terug met de mededeling dat ie wilde gaan zwemmen in de Vecht met wat klasgenoten. Holy. In de mindset van een jaar geleden had ik m ook laten gaan, want hij heeft de leeftijd en iets met loslaten. Maar ik had niet lekker gezeten. WAT ALS hij niet lekker wordt? WAT ALS ze boven op elkaar spingen? WAT ALS hij zn been openhaalt aan iets wat op de bodem ligt of erger. WAT ALS er gezeik komt? Maar Twan is geen rouwdouwer, ziet gevaar en is voorzichtig. Dat vertrouwen moet ik hem geven. Dus ik zei: “Wat leuk! Smeer je goed in en neem je telefoon mee!” En ik meende en voelde het zo. Ik was er rustig onder.

Ik kreeg appjes met foto’s en hoe leuk het welniet was. Ik was trots op mezeff en blij voor hem.

Gezeik kwam er wel de keer erop dat ze gingen zwemmen, met “oudere pubers’ die hun groep een onveilig gevoel gaf. Dus hij belde mij en ik reed erheen, deed wat ik moest doen en liet ze toen weer achter. Klaar. 

WAT ALS bestaat niet. Het is jouw angst voor de toekomst over dat wat eventueel kan gebeuren. maar het loopt altijd anders. En soms is iets wel kut, maar daar deal je op het moment zelf wel mee. Dan is het vroeg genoeg. 

Practice what you preach, Belinda.

Andere blogs

 

Obese, the END?!

Obese, the END?!

Meestal betekent stilte dat het allemaal weer niet is gegaan zoals ik van te voren in gedachten had. Niks is minder waar. Ik ben nu exact 4 weken verder en 3.2 kg lichter. Dat is natuurlijk geen enorm WAUW getal, maar ik ben content. Ik kan namelijk als ik het "te...

Hyperventilatie

Hyperventilatie

Sinds mijn interim job kampte ik met hyperventilatie. Elke dag (5! weken lang) een snel kloppend en "overslaand" hart. Dat was een jaar geleden genoeg om met gierende banden en dikke paniek naar de dokter te gaan. Naar de oxazepam te grijpen. En te stoppen met de...

Obese

Obese

Goed. Ik was elders (Tiktok) al een beetje lafjes begonnen, maar het is niet het medium waar ik alles kwijt kan. Ik ga even kijken hoe ik het hier precies ga aanpakken. Foto's, filmpjes en lappen tekst. Dat sowieso. Maar het wordt niet de vorm die ik voor ogen had, ik...