Selecteer een pagina

Nog even dit....

Zo’n burn-out, hè…die moet je niet onderschatten. Als je geen idee hebt, prijs jezelf dan gelukkig maar oordeel niet. Ik ben eerlijk, ik dat deed vroeger wel. Want ik ging altijd door, schoudertjes eronder en gaan en als ik dat kon (zelfmedelijden modus aan) met alles wat ik had meegemaakt, dan kon iedereen dat toch? Sodeju, wat een lelijke eigenschap. Je kunt namelijk nooit bij een ander naar binnen kijken. En dat altijd maar doorgaan leidde tot een gigantische klapper in december 2019. Ik kan je niet uitleggen hoe het voelt als je van de ene op de andere dag jezelf compleet kwijt bent. Je niet meer kunt functioneren zoals je gewend bent en je niet meer op je brein kunt vertrouwen. Die wauwelt maar wat aan. De meest idiote, lelijke en verontrustende dingen. Je voelt je zwakzinnig als hel en denkt dat het nooit meer goed komt. Als ik 1 tip mag geven, die ik zelf compleet in de wind sloeg: Verzet je niet, geef je eraan over, meld je ziek, informeer je omgeving en wees niet zuinig met de pammetjes. Dit voor de eerste paar weken, ga daarna pas op zoek naar gedegen hulp. In de vorm van coaching of een psycholoog, Maar meer heb ik gehad aan lotgenoten (dus schroom niet mij te contacten!).

Ik wilde alles en wel nu oplossen. Ik was niet gek, ik zou hier met een paar weken uit zijn. Welja joh. Nou..we zijn nu 19 maanden verder en nog ben ik herstellende. Is dat erg? Welnee. Ik functioneer prima, ik leer en belangrijkste: ik leef. Laat je niet gek maken dat je er binnen het jaar weer zou moeten zijn (wil je daar nog komen, kun je je afvragen), zoals je overal leest. Ja, dan ben je weer deelnemer in je eigen leven met een weer redelijk weldenkend brein. Maar dat brein staat ondertussen nog wel op scherp en is alert op elke vorm van stress, waar je lichaam dan weer op reageert. Schrik daar niet van, maar leer. Kijk naar je gedachten die de stress veroorzaken. Zijn ze reëel? Of maak je er weer een potje van in je hoofd en zie je beren die er niet zijn of die er wel zijn maar waar je omheen kan en moet rijden? Het is namelijk echt zo dat stress niet veroorzaakt wordt door de omgeving maar door hoe jij er mee omgaat. Echt echt echt. En ik kan het heel mooi vertellen, maar ook ik ga nog regelmatig de fout in, met het verschil dat ik het nu opmerk. 

Ik werk nu 3x 5 uur interim op kantoor. Naast dat ik het heerlijk vind om weer ergens onderdeel van te zijn, verontruste het me ook dat ik elke dag met een onrustig kloppend hart op de bank zat. Begin dit jaar heb ik ontslag genomen om deze reden; ik dacht dat ik het nog niet aan kon. Nu onderzoek ik waar het vandaan komt zonder op te geven. Er zijn twee redenen: 1. Mijn houding en ademhaling. Ik zit constant aan de telefoon. Ik wil te veel zeggen in 1 ademhaling en dan ga je veel te hoog in die ademhaling zitten als je de laatste woorden er nog uitperst. Ik moet dus met meer tussenpozen praten (vinden de oudjes  aan de andere kant van de lijn ook prettiger!). En verder krijgt je middenrif niet zoveel ruimte als je voorover gebukt aan je bureau zit. Die redelijk aanwezige buik helpt ook niet mee. Dus rechtop met dat lijf! 2. De wachtrij en binnenkomende oproepen vliegen op het scherm voorbij. Ik liet me daarmee opfucken. De afspraak is: Eerst het 1 afwerken en dan pas door naar de volgende. Daar had ik moeite mee. Bang dat collegae zich zouden afvragen waarom the fuck ik niet op nam en dat de mensen in de wacht boos zouden worden. Ik moet dat loslaten. Ik werk naar eer en geweten en zo hard als ik kan. 

Ik ben enorm zoekende geweest naar wat ik zakelijk wil. Maar ik heb gemerkt dat ik echt opknap van de structuur van een vaste baan. Ik wil 24 uur werken. Punt. Ik neem geen nieuwe webdesign opdrachten meer aan (ik heb nog wat opdrachten in de pijplijn en die rond ik uiteraard af), maar gebruik de overige tijd voor de vaste opdrachtgevers die ik nog heb en om wat andere dromen waar te maken vanuit mijn heerlijke tuinkantoor. Ik loop namelijk nog steeds over van ideeën en plannen. Heb ADD-light …..of hardcore, kan ook. En ik ben hooggevoelig. Dat hoofd maakt dus, als ik niet oplet, overuren, maar ik kan het tegenwoordig steeds beter structureren. Maar ik heb ook zoveel talenten die ik een “kans wil geven”.

Alles waar ik tegen aan liep en loop zijn geen zwakheden, allesbehalve. Ik ben een prima weldenkend mens met vele kwaliteiten en mooie eigenschappen, zoals empathisch, creatief, intelligent en dankbaar. Ik zie snel verbanden en details en schakel dan razendsnel. Maar het maakt me ook kwetsbaar en chaotisch.

…………Als ik structuur kan aanbrengen dan leef ik mijn mooiste leven!

 

 

Andere blogs

 

Obese, the END?!

Obese, the END?!

Meestal betekent stilte dat het allemaal weer niet is gegaan zoals ik van te voren in gedachten had. Niks is minder waar. Ik ben nu exact 4 weken verder en 3.2 kg lichter. Dat is natuurlijk geen enorm WAUW getal, maar ik ben content. Ik kan namelijk als ik het "te...

Hyperventilatie

Hyperventilatie

Sinds mijn interim job kampte ik met hyperventilatie. Elke dag (5! weken lang) een snel kloppend en "overslaand" hart. Dat was een jaar geleden genoeg om met gierende banden en dikke paniek naar de dokter te gaan. Naar de oxazepam te grijpen. En te stoppen met de...

Obese

Obese

Goed. Ik was elders (Tiktok) al een beetje lafjes begonnen, maar het is niet het medium waar ik alles kwijt kan. Ik ga even kijken hoe ik het hier precies ga aanpakken. Foto's, filmpjes en lappen tekst. Dat sowieso. Maar het wordt niet de vorm die ik voor ogen had, ik...