Selecteer een pagina

Hyperventilatie

Sinds mijn interim job kampte ik met hyperventilatie. Elke dag (5! weken lang) een snel kloppend en “overslaand” hart. Dat was een jaar geleden genoeg om met gierende banden en dikke paniek naar de dokter te gaan. Naar de oxazepam te grijpen. En te stoppen met de klus. Nu niet. Ik weet waar het van komt en het zegt alles over mij en niks over het werk. Bloedvervelend is het wel en ik wist dat ik aan het werk moest gaan met mezelf en na een jaar lang keihard op mijn bek gaan, leren en weer opstaan ben ik wel een beetje werk-aan-Belinda-moe. Maar mijn ademhaling is gewoon ruk. Het gekke is dat je tijdens een burn-out wel leert dat rustig ademhalen van groot belang is, maar eigenlijk is het prioriteit nummer 1. Een goede ademhaling voorkomt bagger en ellende, is cruciaal voor een rustig zenuwstelsel en goede spijsvertering. Ik had mezelf wel aangeleerd door de buik te ademen en dacht dat ik er daarmee wel was, maar dat is blijkbaar alleen in rust. Tijdens veel praten en/of bezig zijn met activiteiten zit ie hoog en hap ik naar adem. Ik heb het nu onder controle weer door bewust erop te letten en het hart doet weer netjes zijn ding. Ik heb nog wel de naweeen, zoals stramme spieren in de borstkast en tussen de schouderbladen, oh …en de onderrug van een bejaarde. Enorme verzuring in de benen. Iets met zuurstof en te veel melkzuur. En uitslag rond de navel en op de handen. En dat allemaal door een verkeerde ademhaling. Het fijne van dit alles is dat ik niet teleurgesteld ben dat ik weer even teruggeworpen ben, nee…ik zie het als iets wat nog opgelost moest worden en waar ik achter moest komen, zodat hyperventilatie, waar ik in het verleden ook niet vreemd van was, niet meer in mijn vocabulaire voorkomt. Zonder rustgevers, zonder paniek heb ik dit geaccepteerd en ben ermee aan de gang gegaan.

Ik ben fucking trots. Ik kom er wel. Ik ben bijna bij de zoveel betere versie van mezelf!  

Andere blogs

 

Leef, deel 2

Leef, deel 2

Even een wat optimistischer vervolg op mijn vorige blogje.  Ik ging dus weer naar de dokter met mijn keel. Er zat bij het eerste bezoek een brok pus op een plek die zij niet vaak had gezien. Ze wilde zeker weten dat er niks onder zat wat foute boel was. Oke. Dat is...

Leef!

Leef!

Deze meivakantie staat in het teken van kwakkelen. Twan hoest al een dikke week als een zeehond en ik kwam iets daar achteraan met algehele verkoudheidsklachten en een dikke keelpijn. En Hen volgt ons nu op. Vanochtend maar even naar de dokter gegaan, want mijn...

Hulpmiddelen

Hulpmiddelen

Daar waar in mijn omgeving (prive, werk en online) er steeds meer mensen kiezen of hebben gekozen voor een operatie, daar is het vooralsnog niet mijn pad dat ik zal bewandelen. Ik zeg bewust 'vooralsnog' omdat ik niks meer uitsluit. Ik raak zo langzamerhand ook wel...